Najświętsza Ofiara, modlitwy gromadne i różańce. Oto alfa i omega.

ks. prałat Robert Hugo Benson

(...) Zbliża się prześladowanie. W kilku miejscach zdarzyły się już rozruchy. Ale nie prześladowania należy się obawiać. Wywoła ono niewątpliwie – jak zawsze – odstępstwa od Kościoła, odstępstwa te jednak są pożałowania godne tylko ze względu na osobistość niektórych odstępców. Z drugiej jednak strony prześladowanie umocni wiernych i usunie niepewnych. Niegdyś, w pierwszych czasach chrześcijaństwa, szatan przypuścił atak na ciało za pomocą bicza, ognia i dzikich bestii. W wieku szesnastym atakował intelekt, w wieku dwudziestym sprężyny życia moralnego i duchowego. Obecnie, rzekłbyś, rozpoczął się atak na to wszystko jednocześnie. Czego należy obawiać się najbardziej, to dodatniego wpływu humanitaryzmu. Nadchodzi on, jak królestwo Boże, z mocą. Obala imaginacyjność i romantyczność. Nie staje w obronie prawdy, ale raczej przywłaszcza ją sobie. Tłumi, przycisza miękkimi chustkami, zamiast ranić i wzmacniać stalą oraz wymianą zdań. Zdaje się przedzierać prawie obiektywnie do świata wewnętrznego. Osoby, które zaledwie usłyszały jego nazwę, już stają się wyznawcami jego zasad. Kapłani przyswajają go sobie tak, jak przyjmowali Boga w Komunii – tu przytoczył nazwiska ostatnich odstępców ze świata duchownego – dzieci pochłaniają go tak samo, jak pochłaniały chrześcijaństwo. Dusza „z natury chrześcijańska” zdawała się zmieniać w duszę „z natury niewierną”.
– Prześladowania – wołał Percy – należy sobie życzyć jak zbawienia, należy się o nie modlić i uchwycić się go, gdy nadejdzie. Zdaje się wszelako, że władze są zbyt przebiegłe i odróżniają truciznę od odtrutki. Zdarzają się może odosobnione męczeństwa, zdarzy się ich nawet z pewnością nie mało, lecz wbrew rządowi świeckiemu a nie z jego inicjatywy. W końcu humanitaryzm przebierze się w szaty liturgii i ofiary, a gdy to uczyni, sprawa Kościoła zgaśnie, o ile Bóg nie wystąpi ze Swoją interwencją. Percy przechylił się w tył. drżąc na całym ciele.
– Tak jest, synu. A co, twoim zdaniem, należy uczynić?
Kapłan wzniósł ręce do góry.
– Ojcze święty! – zawołał. – Najświętsza Ofiara, modlitwy gromadne i różańce. Oto alfa i omega. Świat zaprzecza im mocy. Niech więc chrześcijaństwo oprze się na ich mocy całym ciężarem. Wszystko w Jezusie Chrystusie – w Jezusie Chrystusie od początku do końca. Nic poza tym nie możemy pomóc. On musi uczynić wszystko, bo my jesteśmy bezsilni.(...)
(R.H. Benson, Pan świata)

19 października 1914 r., 100 lat temu po wieczną nagrodę do Pana udał się ks. prałat Robert H. Benson. Konwertyta  z herezji anglikańskiej, syn "arcybiskupa" "prymasa" anglikańskiego. Moim skromnym zdaniem najwybitniejszy apologeta XX wieku.

Przyszło mi zadąć w siedem trąb Apokalipsy

“To było po ostatniej sesji soboru, tej najważniejszej, na której papież [Paweł VI] miał ofiarować całej ludzkości nauczanie soborowe. On oznajmił mi to tego dnia używając słów: "Przyszło mi zadąć w siedem trąb Apokalipsy"
Jean Guitton, 'Nel Segno dei Dodici' Wywiad z Maurizio Blondet, Avvenire, 11.10.1992

Paweł VI do ojczymów i innych najemników synodalnych

...Oprócz wspominanej wcześniej tendencji do oddzielania moralności od religii i Magisterium Kościoła, w szczególności dotyczącego niektórych poważnych kwestii moralnych (jak na przykład antykoncepcji, aborcji, sterylizacji, eutanazji i podobnych) kolejny kluczowy punkt w odniesieniu do zdrowego nauczania moralnego Kościoła to częste myślenie, że jego nauczanie jest przestarzałe i nieaktualne.

bł. Paweł VI

Dokonująca się ewolucja idei i obyczajów, uwspółcześnianie myślenia do [wymogów panującej] mody doprowadza do odrzucenia twierdzeń nauki moralnej Kościoła oraz sugeruje a nawet usprawiedliwia zmianę katolickiej nauki moralnej i wprowadzanie relatywizmu, który folguje "niemoralnym" tendencjom życia w obecnych czasach.  Poprzez głoszenie całkowitej swobody, poczucie obowiązku i wszelkie zasady moralne znikają, nawet w tych kwestiach, które są - co oczywiste - najpoważniejsze, które obowiązują tak samo mocno w życiu osobistym jak i społecznym (na przykład: rozwody, homoseksualizm, seksualne stosunki przedmałżeńskie, itp). Moralna równowaga osoby i społeczeństwa jest niewątpliwie zaburzona jeśli się na to pozwala, [na uczynki stojące] w opozycji do zasad moralnych, prawnych i politycznych oraz - z jeszcze poważniejszych przyczyn - do zasad życia chrześcijańskiego. Jeśli ma się uznać Fryderyka Nietzschego za proroka współczesnego świata, co pozostanie z Chrystusowej Ewangelii i gdzie skończy ten współczesny świat?


(bł. Paweł VI, Przemówienie do członków Międzynarodowej Komisji Teologicznej, 16.12.1974)

Relatio Synodi - odrzucone paragrafy

Rorate Caeli donosi - jak widać moderna na synodzie trzyma się mocno. Prawie 2/3 biskupów nadaje się do natychmiastowej wymiany na katolików.

52. Rozważano możliwość przystępowania do sakramentów Pokuty i Eucharystii dla rozwiedzionych i ponownie zaślubionych. Niektórzy Ojcowie synodalni nalegali na utrzymanie obecnej dyscypliny, z uwagi na stosunek konstytutywny między uczestnictwem w Eucharystii, komunią z Kościołem i jego nauczaniem o nierozerwalności małżeństwa. Inni wyrażali swoje poparcie dla dopuszczania takich osób do eucharystycznego stołu, w niektórych szczególnych sytuacjach, w bardzo szczególnych okolicznościach, w szczególności w przypadkach, które są nieodwracalne i związane z istnienem zobowiązań moralnych wobec dzieci, które mogłyby być poddane niesprawiedliwym cierpieniom. Ewentualny dostęp do sakramentów powinnien być poprzedzony pokutą pod nadzorem biskupa diecezjalnego. Sprawa powinna być nadal dyskutowana, biorąc pod uwagę różnicę między obiektywnym trwaniem w grzechu i okoliczności łagodzące, gdyż "Poczytalność i odpowiedzialność za działanie mogą zostać zmniejszone, a nawet zniesione, na skutek niewiedzy, nieuwagi, przymusu, strachu, przyzwyczajeń, nieopanowanych uczuć oraz innych czynników psychicznych lub społecznych." (Katechizm Kościoła Katolickiego, 1735)] 
 [Głosowało 178 ojców, 104 za, 74 przeciw. 2/3 wynoszą 120 głosów - zapis nie przeszedł]

53. Niektórzy Ojcowie utrzymują, że rozwiedzeni żyjący w nowych związkach mogą owocnie przystąpić do komunii duchowej. Inni Ojcowie pytali, dlaczego takich osób nie można obecnie dopuścić do komunii sakramentalnej. Niniejszym wymaga się zgłębienia tej kwestii tak, aby wyjaśnić specyfikę obu form i ich związku z teologią sakramentu małżeńśtwa.
[Głosowało 176 ojców, 112 za, 64 przeciw. 2/3 wynoszą 119 głosów - zapis nie przeszedł] 

55. Niektóre rodziny żyją doświadczając w swoim gronie osoby o orientacji homoseksualnej. W odniesieniu do tego spytano, jaka uwaga duszpasterska jest wymagana aby odpowiednio zając się tą sytuacją, w odniesieniu do tego czego naucza Kościół: "Nie ma absolutnie żadnych podstaw do uznania, że związki homoseksualne, są w jakikolwiek sposób podobne lub nawet odlegle analogiczne do Bożego planu dla małżeństwa i rodziny . "Niemniej jednak mężczyźni i kobiety o skłonnościach homoseksualnych muszą być przyjęci z szacunkiem i delikatnością. "Należy unikać jakichkolwiek oznak niesłusznej dyskryminacji w stosunku do nich." (Kongregacja Nauki Wiary, Uwagi dotyczące projektów legalizacji związków między osobami homoseksualnymi)
[Głosowało 180 ojców, 118 za, 62 przeciw. 2/3 wynoszą 120 głosów - zapis nie przeszedł dwoma głosami!!!] 

Niemiecki cyrk podatkowo-kościelno-bankowy

Po informacji, że poborem podatku kościelnego mają się zająć banki niemieckie, którym rząd ma przekazywac informację kto gdzie należy, obywatele RFN masowo "wypisują się" z organizacji wyznaniowych, a księża oskarżają doradców finansowych o namawianie ludzi do apostazji.

Cyrk na kółkach.

Ciekawe, że niemieccy kardynałowie domagający się Kościoła miłosiernego, który wszystko wybaczy nie potrafią wybaczyć umiłowania oszczędzania niemieckim podatnikom...